MERHABALAR

  Çok yoruldum bugün  önce çok sevdiğim misafirlerim arkasından keyif.Bir kez daha şahit oldum ilahi adalete.Geç de olsa adaletin bir gün tecelli edilişine.Ben hiç kaybetmedim buna inancımı.Bazen çok üzülüp olumsuz olarak düşündüğümüz  şeyin aslında ne kadar hayırlı olduğuna şahit oldum.Sadece sabır gerekli birazda inanç ve doğruluk.Kendimce adaletin doğruluktan yana olduğunu doğrunun bir gün mutlaka mükafaatını alacağını bilmek güzel.Her yağmurun sonunda bir güneş her gecenin sonunda da sabah vardır. 

OĞLUMUN KÜRESİ

 Son zamanlarda oğlumun en büyük ilgisi dünya küresi ve dünya haritası kitabı.Elinden düşürmüyor hatta büyüteciyle benim bile ilk defa duyduğum yerlere gidiyor kendince, evden de olsa....Ne gariptir değilmi biz dünyanın küçücük bir parçasında yaşarken bir yerlerde ne hayatlar yaşanıyor.İnsan kendini ne kadar büyük zannedip nelere dalıyor, ama minicik değilmiyiz  şu dünyada.Doğanın bile saklayamadığı içinde erittiği miniciğiz. Oğlumun dediği gibi büyüteçle bakabildiğimiz yere gidebilsek keşke .aslında küçük bir nokta hayatımıza değiverse alıverse bizi hayalinin içine ..... Çocukların hayallerindedir imkansızı yok saymak.Neden büyüdükçe dünyamız küçülür ki?Hayallerimiz daralır,renklerimiz azalır. İnsanın bazen hayattan kaçıverip çocuk oluveresi hatta uzun bir süre çocuk kalası geliyor.Okyanusları aşası geliyor.Hayalde olsa oğlumun dünyası o, içine dalıp ülkeden ülkeye koşarcasına atladığı, yeşilden maviye karıştığı bir dünya , masasında bir köşe ayırdığı sıkıldıkça içine giriverdiği  dünyası o.   

İLK IŞIK

Bir ekim günüydü o küçük gözlerdeki ışığı gördüğüm.Zordu şartlarım, kalmamıştı gelen hiç bir öğretmen  bu koca taş yığınında, direnmeli mi yoksa gitmelimiydim o gün .Kaçmalı mı bırakmalımıydım onları alıştıkları gibi  yine   ürkek canları .Şehirdi, ülkemin istanbuluydu, toprağımdı vatanımdı, bayrağımdı.Girdiğimde sıcacıktı sınıfım,  o gözlerdi beni süzen ,benim için heyecanlanan atan minik kalpler .Kara tahtaydı karşımda duran, tebeşiri yanı başında yatan.Kalbim susmuyor bir başlangıç diyordu.Mutluydum, ürksemde sevinçliydim .Yabancıydı bana herşey ben,onlara,onlar bana ....Sene 2012 onüç yıl oldu bu heyecana kapılalı..Büyüdüm o gözlerle ben ,bir anneyken birçok oldum ben. Bıkmadım usanmadım, ektiğim tohumlardan, umudumu hiç yitirmedim....

 

HOŞ BİR GÜN

Arkadaşlar çıkageldi dün, bol bol hasret giderdik.İnsanın hayatındaki herkes bir yaşanmışlık katıyor  hayatına.Çaylar içildi, kahveler yudumlandı, muhabbetin dibine vuruldu.Bol kahkahalı hoş bir gündü bizimki .Sohbete doyulamadı başka bir gün için sözleşildi.