YOĞUNLUK

Yazıların seğrekleştiğinin farkındayım başlar başlamaz bunu belirtmekte fayda var galiba.Telaşeli bir sürece yelken açtım.Eşim istanbula gitti hatta bir ay olmuş bile nerdeyse .Bizimde gidişimiz yavaş yavaş netleşiyor.Bu süreçte misafir ağırlama ,toplanma vedalaşma derken zaman su gibi akıp geçecek biliyorum.Duygusallığın hat safhada olması  da cabası tabiii ...Oğlumun okul arkadaşları ve veli arkadaşlarım tatile girerken veda yaptılar bile bunun hem sürpriz olması hemde değer verilmenin mutluluğu derken etkilenmeden edemedik .Evimiz işimiz arkadaşlarımız ortamımız değişecek kurmuş olduğumuz düzen yeniden şekillenecek .

Herşey güzel olsun, bana dua edin olur mu sevgilerimle.

BİZDEN

Eşim gitti resmi olarak da istanbul da görevine başladı  .Oğlum ve ben baş başa uğraşıyoruz.Babamızda bizim yeni hayatımızın temellerini atıyor orada.İstanbulda on yıl yaşamışlığım var ama farklı bir semt olunca yaşam alanını yeniden yapılandırmak gerekiyor.

 Meğer ne çok şey kalmış üstüme....Taşınmanın telaşeli işleri arasına yıl sonu işlerim ,oğlumun faaliyetleri de eklenince kafa hep meşgul durumda .Taşınma olayından dolayı  bu yaz balkonumu çiçeklerle donatamadım ama yine dayanamadığım anlar oluyor yada var olanların inadına çiçeklenmesi gibi.Bu üç begonyayı uzun bir bakışmanın ardından dayanamadım aldım .Şimdi mutfak camımın önünü süslüyorlar.gittiğim yerde yaşarlar mı yada sağ salim gidebilirler mi bilmiyorum ama biz birbirimizi çok sevdik.İyi haftalar

HOŞ GELDİN BAHAR

Uzun ,soğuk ve kasvetli kış günleri geride kaldı.Toprak bitkiler hayvanlar uyanıyor.Bizimde bedenimiz silkeleniyor tüm canlılığıyla...

Neler yapılmaz ki baharla birlikte ufak ufak yürüyüşler, doğada piknikler,ev detoksu ,değişen saksılar ,dolapta yerini alan canlı renkler ,hazırlanan balkonlar, upuzun günler.....

Tüm bunlar beni mutlu ediyor,her bahar yeniden yeşeriyorum  tazeleniyorum.Ruhumda zihnimde uyanıyor.

KAHVALTI MİS

Güzel ve dolu  dolu geçen bir hafta sonunun ardından yepyeni bir haftaya   merhaba...Herkese iyi haftalar olsun by.

BUGÜN

Bugün  okulda rehberlik dersimde öğrencilerime isimsiz mektup yazdırdım.Bu çalışmayı sık sık yaptırırım kendilerini tanıtmadan yazdıkları için şeffaf olurlar.Sorunlarıyla ilgili ne kadar saf ve temizler, her şeyi tüm açıklığı ile anlatıyor olmaları beni mutlu etse de, okudukça içim ezildi .Ailelerindeki sorunları  yansıtış tarzları o kadar doğal ki ....Onların  neleri yüklendiklerini bilmek düşündürücü.Ama iyi de oluyor ödev derken ,not derken, benim beklentilerimle yaşadıkları ne kadar da  çelişiyor bazılarının.O küçük dünyalarında yaşadıklarına bir an  ortak olmak, beni derinden etkiledi.Sonra düşündüm ne kadar güzel bir ailede büyüdüm,   çocuğuma da aynısını vermeye çalışıyorum.Her şey gerçekten ailede başlıyor,zenginliğin en büyüğü bence.Bu yazıyı da öylesine yazdım işte