Erkenden kalkılır ,evin beyleri uğurlanır, bendeniz de ev hanımlığına soyunur. Kapı da bugüne özel siparişler alınır, öpülüp koklanır, peşlerinden de bakılır.
Çalışan bir anne babanın çocuğu olduğum için çocukluğumda okula giderken uğurlama ,dönüşte de karşılama seremonisinden mahrum kalmışlığım vardır.Ne çok özenirdim annesi evde olanlara.Bu yüzdendir ki özeldir benim için karşılamalar ve yolcu etmeler.
Sonrasında Kahvaltıya kaldığı yerden devam edilir.
Evin her odasına girilir, ev bol oksijenle doldurulur sonrasında bir kahve alınır ve yorgunluk atılır.
Mutlu bir perşembeye akılır.
benim de annem çalışan kadın olduğu için aynı özlemi bende duyardım :) Ama şimdi düşünüyorum da iyiki de öyle olmuş...
YanıtlaSilTabii avantajları çok fazla ebrucuğum,
Silbenimde özellikle iyi ki çalışmış bizde dimdik ayaklarımızın üstüne basabilmişiz demişliğim var
ama oğlum okula giderken nedense bunu hep anımsarım.
Ebru ne güzel anlatmışsın huzur buldum yazdıklarında sevgiler.
YanıtlaSilSağol meltemciğim
Silçalırlen hep evden erken çıkan ben olduğum için, ne meteyi ne de alpimi öyle pencerelerden sarkarak yolculamışlığım yoktur:)
YanıtlaSilAma şimdilerde bu tam bir seromani bizim evde. Önce alpim çıkıyor, camdan eller sallanıyor servise bininceya kadar göz teması:)
Arkasından mete, yine camdan sarkılarak, aşağıya uçma pahasına sallanan eller, öpücükler.
güzel ya, ben sevdim ev hanımlığını:))
aynen emelciğim , insanın evi gibi, ailesi gibi yok.Benim için haftada iki gün bile olsa bunları yapmak güzel .Kaldı ki her gün yapmak daha da güzeldir.
Sil