ETKİNLİK

Bu güzel kurabiyeler oğlumun okulunda sınıfça yaptıkları otizmli çocuklara destek kermesine gitti.Tarifi daha önce paylaşmıştım kepekli kurabiye ....Tüm veliler büyük bir özveri ile çocuklarının yardımlaşma dayanışma etkinliğinde bulundular . Kurabiyelerimizle önce evde sunum sonrada standta .O minicik yüreklerin kendilerini tam anlamıyla amaca vermeleri görülmeye değerdi.Toplum olarak yardımlaşma alışkanlığımızın hiç bitmemesi dileklerimle.

EVİMDEN MANZARALAR

   Hafta sonuydu ,tatildi  önceden verilmiş sözler ,kutlanan doğum günü,  okul kermesi  derken yeni bir haftaya başladık bile.Çarçabuk geçen hafta sonu bizim hızımıza yetişemedi .Yapılamayan işlerde sonraya ötelendi.

Sonuç olarak oğlum mutlu , biz yorgun...Evimden manzaralarla herkese iyi haftalar diliyorum.

HÜZÜN

Bir 23 nisan sabahıydı acıyı tattığımız.Bende çocuktum o güne kadar annemin dizlerinde oturan ,kutlu oldu o gün benim de  çocuk bayramım.Büyüyüverdim bir anda, hemde kocaman oldum .Annem varken ne kadar da çocukmuşum  anladım.Uyur gibi gitmişti anneciğim.Tüm görevlerini yapıp ,bırakıvermişti her şeyi büyük kızına..... ona göre nişandı bu bıraktığı, bir el değiştirme idi.Gözüm arkada değil demişti büyük bir huzurla .Ama bilemezdi tabii bu kadar yıkılacağımızı, babamın senin  ardından ,zamanı durdurup bir ana  takılı kalacağını.Bir daha eski babam olamayacağını.Buna da alzaimer deneceğini.

Bu annemsiz üçüncü yıldı , güzel yüzü gözümün önünde, sesi kulaklarımda ama onsuz  geçen üç yıl...
Hüzünlü ,özlem dolu   bir nisan daha....

NEŞE DOLUYOR İNSAN

23 nisan, çocukluk anılarında ne güzel de  yer alır değil mi?Rengarenk süslenen okullar ve sınıflar,  cıvıl cıvıl kıyafetler, bol heyecan .....Tüm aile erkenden kalkar, bayram çocukları okula diğerleri de kutlamalara hazırlanırdı..Şehir stadına taşınan aile, orada seyyar fotoğrafçıya  fotoğraf çektirmeyi de ihmal etmezdi. Bu fotoğraf  da Topu topu bir kaç tane olan çocukluk fotoğrafları albümünde  hemen Yerini alırdı.Bir bayramda 

Almanyadan dayım  pilli bir bebek ile   güzel bir elbise de getirince oluvermiştim bayramın en önde gideni.Bu durum kırmızı bir ayakkabı ile taçlandırılınca  artık hazırdım bayrama .Öyle kolay kolay bu üçü aynı anda bir araya gelmezdi memur ailesinde.İlkokul öğretmenimin hazırladığı '' bugünün küçüğü yarının büyüğüdür'' kompozisyonun da en önde yürümüştüm tüm kasabayı.

Bugün oğlum 23 nisan çocuğu o günlerden biraz daha farklı bugün ki bayramlar.Ama amacına uygun olması için biz elimizden geleni yapıyoruz. Oğlumun okulunda bayramı tüm coşkusuyla bizde yaşadık.En çok ta atamıza teşekkür ettik.

.Bu bayramlar hiç bitmesin  herkesin bayramı kutlu olsun Atam hep kalbimizde olsun.